Assepoester vloog door de lucht, ver weg van alle lelijke zaken.
Toen ze op het bal landde, was ze ongepast omringd door piraten.
Alf Mason was er, zo lelijk dat z'n moeder hem voor een fles muskaat had verkocht.
Bill Jukes, vol met tatoeages.
En de ergste van hen was...
Haak, met ogen zo blauw als vergeet-me-nietjes...
pas op als hij in je buik steekt met z'n haak die hij heeft...
in plaats van een rechterhand, op dat moment werden z'n ogen rood.
'Meisje,' zei Haak, 'wij willen je glazen muiltjes.'
Wie ben jij om mij te bevelen en mij meisje te noemen? Pak aan!
Pak aan!
Burger!
Haak kwam op haar af.
Wat gebeurde er toen?
De moedige Assepoester loste het voor altijd op...
met haar revolver. - Haar revolver?
De avond waarop de ongewone avonturen van deze kinderen begonnen...
was de avond dat Nana bij het raam blafte.
Maar er was niets buiten, geen vogel, geen blad.
Dus de kinderen vergaten het...
voor welke problemen een volwassene een kind niet mee zal lastigvallen.
O, liefste George, lieve Mary. O, wat een reis heb ik gehad.
Tijd om te badderen.
Niet eerlijk!
Inderdaad niet eerlijk. Maar Nana was de beste verpleegster op vier poten.
Nee. Ik vergeef het je niet.
Er was geen gelukkiger, simpeler gezin.
Mr Darling was bankier, die wist wat alles kostte, zelfs een knuffel.
Mrs Darling was de mooiste dame in Bloomsbury...
met een zoete, spottende mond waar een kus op zat...
die Wendy nooit kon krijgen.
Hoewel het daar was, zeer opvallend op de rechterhoek...
En soms was er tante Millicent...
die vond dat een hond als verpleegester de hele buurt neerhaalde.
Oké, oké, minder lawaai.
Even tot rust komen. Dit is geen boerderij.
Bravo, George. Bravo. - Wendy is aan de beurt.
Wendy moet een verhaaltje vertellen.
Cecco, die z'n naam kerfde op de gouverneur in Goa.
Noodler, met z'n handen verkeerd om.
Hemeltjelief. - Haak!
Haak, wiens ogen rood werden terwijl hij jou openhaalde.
Op m'n ziel, hoe kinderen tegenwoordig wordt lesgegeven.
Ik ben bang dat ik dat niet geleerd heb, tante.
Maar ik weet wel iets van piraten.
M'n ambitite is om een verhaal te schrijven in drie delen over mijn avonturen.
Welke avonturen. - Die moet ik nog krijgen...
maar ze zullen zeer spannend zijn.
Kind toch, schrijvers staan niet goed aangeschreven in de hogere kringen.
En er is niets zo lastig om te trouwen als je een schrijver bent.
Trouwen?
- Wendy is nog niet eens 13.
Loop eens naar mij toe, lieverd, zodat ik je kan schatten.
Toe maar.
Loop maar naar je tante. Rechtop staan.
Stop daarmee! - Draai je om.
Het is precies wat ik verwachtte.
Wendy heeft de kin van een vrouw.
Is je dat niet opgevallen? Kijk naar haar mond.
Daar, verborgen in de rechterhoek...
is dat een kus?
Een kus? - Zoals die van moeder.
Een verborgen kus. - Maar waar dient ie voor?
Voor het allergrootste avontuur.
Zij die'm vinden, zijn de hemel binnen en buiten gegaan.
Wat vinden?
Degene van wie de kus is.
Mijn Wendy...
een vrouw. - Bijna een vrouw.
Ze moet minder tijd met haar broers doorbrengen en meer tijd met mij.
Ze moet haar eigen kamer hebben.
Een kamer van een jongedame. Laat de...
De dochter van een klerk kan niet hopen op een goede partner als die van een manager.
Je moet meer feestjes bijwonen, babbelen met je bazen bij de bank.
Geestigheid is erg in de mode momenteel.
Maar er was geen teken van een lichaam, want niemand was gevallen.
Natuurlijk had ze lopen dromen.
Als dit jouw bed is, wat is dit dan?
Een jongen.
Miss Fulsom stuurde een brief vol schande naar Mr Darling...
dat nieuwe standaarden voor preutsheid zette, zelfs voor haar.
Ja, mevrouw.
Mr Darling had de hele middag met babbelen geoefend.
Wat een heerlijk weer hebben we toch.
En nu is zijn kans gekomen.
Sir Edward Quiller Couch, de directeur van de bank...
was een man die dol was op babbelen...
bijna net zoveel als op een goede balans.
Wendy liep er als een verdoemde bij.
En toen was er... het lot.
De brief! Wacht! Stop!
Wendy, wacht! Kom terug!
Wat een prachtige das.
Wacht! Jij daar! Stop!
Wendy! Nana, kom terug!
Dat is weer $200 bespaard. Een verstandige investering?
Inderdaad.
Ik, euh...
Jij daar, stop! Wacht!
Stop! Wacht!
Vader!
Ik kan het uitleggen!
Ik ben voor schut gezet!
Nee!
Ik moet een man worden, waar kinderen bang voor zijn en die volwassenen respecteren...
anders eindigen we allemaal op straat!
Niet zo hard, George. De buren kunnen het horen.
Laat ze het maar horen. Laat de hele wereld het maar weten!
Dit is geen verpleegster! Dit is een hond.
Morgen begin je met je lessen van tante Millicent.
Het is tijd dat je volwassen wordt!
Moeder?
Kan iets ons schade toedoen nadat de avondlichten aan zijn?
Nee, liefste.
Dat zijn de ogen die een moeder achterlaat om haar kinderen te beschermen.
Moet je naar dat feeste gaan, moeder?
Alsjeblieft, moeder. - Ja, je hoeft niet te gaan.
Vader kan alleen gaan. Alsjeblieft.
Alleen?
Je vader is een moedig man.
Maar hij heeft de speciale kus nodig om z'n collega's onder ogen te komen.
Vader? Moedig?
Er zijn vele soorten moed.
Er is de moed om te denken aan anderen vóór jezelf.
Je vader heeft nooit een zwaard getrokken of een pistool afgevuurd, Godzijdank.
Maar hij heeft veel offers gemaakt voor zijn gezin...
en veel dromen aan de kant gezet.
Waar heeft hij ze neergezet?
In een lade.
En soms, 's avonds laat, halen we ze eruit en bewonderen we ze.
Maar het wordt steeds moeilijker om die lade te sluiten.
Toch doet hij het.
En daarom is hij moedig.
En onthoud, elke wolk heeft een zilveren voering.
O nee, het sneeuwt.
O, we zullen onze dood betrappen. - Beter dood dan roddel.
Je gaat die visitekamer binnen met opgeheven hoofd.
Een, twee.
Drie!
Kom hier, jij!
Ik heb je.
Wat zit je te huilen, jongen?
Je kan vliegen!
Hoe heet je?
Wendy Moira Angela Darling.
Peter... Pan.
Waar woon je?
Even naar rechts en dan rechtdoor tot aan de ochtend.
Zetten ze dat op de brieven? - Ik krijg geen brieven.
Maar je moeder krijgt brieven. - Ik heb geen moeder.
Logisch dat je huilde. - Ik huilde niet om moeders.
Ik huilde omdat ik de schaduw niet kan laten vastzitten.
En ik huilde niet!
Ik kan'm voor je erop naaien.
Het kan wat pijn doen.
Mag ik even je mes lenen?
Dank je.
Wat een verstandigheid van me! - Tuurlijk, ik deed niets.
Je deed een beetje. - Een beetje?
Welterusten.
Wendy?
Eén meisje is meer waard dan 20 jongens.
Denk je dat echt?
Ik woon met jongens.. de Verloren Jongens. Ze zijn erg bekend.
Wie zijn ze dan?
Kinderen die uit hun kinderwagens vallen als de verpleegster niet kijkt.
Als ze binnen zeven dagen worden opgeëist, worden ze naar Nooitgedachtland gestuurd.
Zijn daar ook meisjes? - Meisjes zijn te slim om eruit te vallen.
Het is hartstikke mooi hoe jij over meisjes praat, Peter.
Ik zou jou iets willen geven...
een... kus.
Weet je niet wat een kus is?
Ik weet het zodra je het me geeft.
Ik denk dat ik je nu eentje geef.
Als je wil.
Dank je.
Hoe oud ben je, Peter? - Behoorlijk jong.
Weet je het niet? - Ik ben weggelopen.
Op 'n avond hoorde ik m'n ouders praten over wat ik als man moest worden.
Dus ik liep weg naar Kensington Gardens en ik ontmoette Tink.
Tink? - Tinkelbel. Zij is mijn fee.
Maar er bestaat niet zoiets als... - Niet zeggen.
Elke keer als iemand dat zegt, valt er ergens een fee dood neer.
En ik zal haar nooit vinden als ze dood is.
Je hoefde me niet te vertellen dat er een fee in deze kamer is.
We zijn gekomen om naar de verhalen te luisteren.
Ik vond die over de prins, die de dame met de glazen muiltjes niet kon vinden leuk.
Assepoester.
Hij heeft haar wel gevonden, Peter, en ze... en ze...
leefden nog lang en gelukkig.
Ik wist het.
Ik wil graag dit aan je geven...
een... vingerhoedje.
Wat is dat?
Tink! Nee!
Ze is niet erg beleefd.
Ze zegt dat als je me weer probeert een vingerhoedje te geven...
zij jou vermoordt.
En ik dacht altijd dat feeën aardig waren.
Ga niet weg, Peter. - Ik moet de anderen over Assepoester vertellen.
Ik ken veel verhalen, die ik ze kan vertellen. - Kom met me mee.
Ik kan niet vliegen. - Ik leer het je.
Ik leer je op de rug van de wind te rijden. En daar gaan we.
Mogen John en Michael ook mee?
John! - Dat heb ik niet gedaan.
Er is hier een jongen, die ons wil leren vliegen.
U beledigt de wetenschap, meneer.
Ik zou het graag beledigen met u.
Je denkt gewoon blije gedachtes en die brengen jou in de lucht.
Het is makkelijk.
Ik heb 't door!
Zwaarden, kruizen, Napoleon!
Achteruit.
Wendy! Kijk mij!
Toetjes, taarten, ijsjes, nooit meer in bad!
Kom mee. Kom mee naar Nooitgedachtland.
En moeder dan?
Vader? Nana?
Er zijn meerminnen. - Meerminnen?
Indianen! - Indianen?
Piraten! - Piraten?
Wacht op mij, John!
Mag ik u voorstellen aan m'n vrouw...
Mary.
Zeer aangenaam. - Dank u, Sir Edward.
Vergeet ze, Wendy. Vergeet ze allemaal.
Kom met me mee naar waar je je nooit meer zorgen hoeft te maken over volwassenzaken.
Wat is er? Wat scheelt er?
Nooit is verschrikkelijk lang.
Het zou aangenaam zijn om te melden dat ze op tijd de kinderkamer bereikten.
Maar dan zou er geen verhaal zijn.
Je zit onder het hondenhaar, lieverd.
Hallo, maatje. - Goedenavond.
Dank je.
Hoger!
Wie ben jij?
Ik ben John.
Hou dit vast.
Met beide handen.
Geef het door.
Pak mijn enkel, Michael.
Pak mijn enkel, Wendy.
En wat er ook gebeurt, laat niet...
los!
Nooitgedachtland.
Liegen, stelen, een leven vol zonde
we gaan op de piratentoer
we zien mekaar beneden
vuur de kanonnen schenk de rum
deel de kaarten de nacht is gekomen
we gaan op de piratentoer
Duivelsvogel!
Kapitein?
Kapitein? Toen ik goed zat op te letten tijdens mijn wacht...
viel 't me op dat het winter op 't water was en lente op 't land.
Ik zei tegen mezelf, 'Dat is erg vroeg voor de lente.
De lente zou er pas om 3 uur mogen zijn.'
Kijk zelf maar naar de tijd, Kapitein, en vertel me dan...
Ik droomde, Vetje, over Pan.
Pan, Kapitein?
En in mijn droom was ik een grootmoedig man...
vol vergiffenis.
Ik bedankte Pan voor het afhakken van m'n hand...
en voor 't geven van deze mooie haak...
om kelen door te halen...
en nog meer van zulk soort gebruiken...
zoals m'n haar kammen.
Heeft Pan u een plezier gedaan? - Een plezier?
Hij gooide m'n hand naar 'n krokodil.
Het beest vond het zo lekker dat hij me sindsdien volgt...
z'n lippen aflikkend voor de rest van mij.
Noem je dat een plezier gedaan?
Nee. Nee.
Bedank Lucifer dat het beest een klok heeft binnengeslikt.
Als dat getik er niet zou zijn, had ie me al lang gehad.
Waarom heb je me wakker gemaakt, Vetje?
Zoals ik al zei, Kapitein, het ijs smelt.
De zon schijnt en de bloemen staan allemaal in bloei.
Hij is terug.
Veertig kanonniers.
Ze moet 12 knopen gaan met volle zeil.
Noodler, nmet z'n handen achteruit!
Bill Jukes! Helemaal vol met tatoeages.
Haak!
Laten we het eens wat nader bekijken.
Let op.
M'n hoed!
Lelijke Vetje! Lelijke, dikke Vetje!
Zonsverduistering.
Donker hier. Laat me eruit!
Ik zie niets.
Donker hier binnen. Kaars.
Ik heb een kaars nodig. Help!
Haal Lange Tom.
Vuur!
Zoek Wendy, Tink. Laat de rest maar aan mij over.
O, Kapitein Haak!
Blijf bij hem! - Je kan me toch niet pakken.
Hierzo! Vuur!
Ben je geraakt, Michael?
Ik heb nog niet gecontroleerd! Maar er is wat ergers!
Wat kan er erger zijn?
Mijn gedachten zijn niet blij!
Blije gedachten!
Blije gedachten. Wat zouden mama en papa doen?
Napoleon! - Verdoemenis!
Herlaad de kanonnen! Snel!
De kanonnen herladen? Maar, Kapitein, hij is weg.
Nog andere bijdragen?
Doorzoek de jungle! Breng die kinderen naar mij!
Wat is het? - Een grote, witte vogel.
Nogal lelijk ook. Nee! - Geef aan mij!
Als Peter weg is, heb ik de leiding!
Ik mag door de telescoop kijken.
Het komt dichterbij.
O hemeltje, ik ben blind!
Ik ben blind. Ik ben blind geworden.
Hallo, Tink. Waar is Peter?
Hallo, Tink. - Ze heeft me blind gemaakt!
Nog meer nieuws over Assepoester?
Tinkelbel was niet zo slecht.
Soms was ze zelfs erg aardig.
Maar feeën zijn zo klein, dat ze slechts ruimte hebben voor één gevoel tegelijkertijd.
Tink zegt dat de vogel Wendy heet.
En Peter wil dat wij...
... 'm neerschieten.
We hebben onze orders. Schiet die Wendy-vogel neer.
Klaar? Richten!
Vuur!
Dag-dag!
Drie, twee...
één!
Ik heb'm!
Dat is geen vogel.
Het is een dame. - En Tootles...
Tootles heeft haar vermoord.
Ik ben er weer! Geweldig nieuws. IK weet wat er met Assepoester is gebeurd.
Ze versloeg de piraten. Er werd gestoken, gesneden, gemarteld, gebloed...
en ze leefden nog lang en gelukkig.
Wat een opluchting, zeg. - Nog grootser nieuws!
Ik heb degene meegenomen die over Assepoester vertelde. Ze komt verhaaltjes vertellen!
Ze is...
Dood.
Tragisch.
Verschrikkelijk. - Wel goed geschoten.
Wiens pijl?
Van mij, Peter.
Steek, Peter.
Steek maar.
De Wendy leeft!
Het is m'n kus.
Mijn kus heeft haar gered.
Ik herinner me kusjes.
Laat mij eens kijken.
Yep, dat is een kus. Een krachtig iets.
Laten we haar beneden naar het huis dragen.
Handen.
Ze zijn een beetje smerig.
Ze moet hier blijven en sterven.
Nee! Hoe kon ik dat denken? Stom.
We gaan een huis om haar heen bouwen.
Met een schoorsteen!
En een deurklopper! En ramen!
Tink heeft 't gedaan.
Tinkelbel? O, Tinkelbel?
Heb jij 't gedaan, Tink? - Halleluja.
Dan ben ik niet meer je vriend.
Eerste indrukken zijn zeer belangrijk.
Daar is ze. Ziet er lief uit.
Wendy, voor jou hebben we dit huis gebouwd met een deurklopper.
En een schoorsteen. Eén, twee, drie.
Wees alsjeblieft onze moeder.
Nou, het is erg boeiend.
Maar, weet je, ik heb geen echte ervaring nog.
Vertel je verhaaltjes? - Ja.
Dan ben je perfect. - Goed dan. Ik zal m'n best doen.
Sorry voor het blinddoeken.
We moeten voorzichtig zijn. E zitten wat vreselijke figuren achteraan.
Als Haak onze schuilplaats ontdekt, haalt hij ons open.
Wat verschrikkelijk! - Ach, we leven ervoor!
Maar ik... - Tijd om vader te ontmoeten, moeder.
Ik zie er zo naar uit om je zoon te zijn.
Welkom, moeder.
Discipline. Daar geloven vaders in.
Je moet de kinderen meteen slaan, voordat ze je weer proberen te vermoorden.
Sterker nog, we moeten hen afmaken.
Ik ben het er mee eens dat ze akelig zijn...
maar maak ze af en ze zullen zichzelf belangrijk vinden.
Zo belangrijk. En uniek.
Ik stel voor om het iets...
akeliger te maken.
Medicijnen.
Dat is het meest enge en smerigste spul.
Van die zoete, plakkerige.
Vermoord ons, alsjeblieft!
De kleinsten eerst. Michael?
Michael. John. M'n broers! - Wie?
Hallo?
Het is harder aan de binnenkant van deze rots.
Wat eigenaardig.
Blije gedachten! Zwaarden, kruizen, Napoleon!
Wat vernederend.
Er is iets ergers, John.
Prinses Tijger Lily.
We zoeken zoals altijd naar Peter Pan en z'n geheime schuilplaats.
Gelukkig zijn twee jongens uit z'n kennissenkring...
gezien terwijl ze hier in dit gedeelte van de jungle vielen.
Heb jij ze gezien?
Ze zegt, 'Nee, sorry.'
Mijn haak denkt van wel, Prinses.
Ik zeg, onthand die wilde...
jij wilde!
Meerminnen zijn niet zoals ze in verhalenboekjes zijn.
Het zijn donkere schepsels in contact met allerlei mysterieuze dingen.
Als Haak Wendy's broers had gevangen, hadden de meerminnen dat geweten.
Goh, wat lief.
Zijn meerminnen niet lief?
Ze zullen jou lieflijk verdrinken als je te dichtbij komt.
Haak houdt jouw broers vast in het Zwarte Kasteel.
Zoals alle verrassingsaanvallen. moet de begeleiding...
onjuist zijn.
Hang de kinderen aan de rots.
Sorry, Uwe Hoogheid. Nog een laatste woord?
Smeek voor jullie leven.
Heren! M'n broer en ik zijn Engelse heren.
Engelse heren smeken niet.
Alstublieft!
Alstublieft! Dood ons niet!
Dood mij ook niet, alstublieft. Ik heb nog nooit iets...
Koud! Het is koud!
Help! - Toe maar. Vlieg naar je redding...
en dan schiet ik dwars door je nobele bedoelingen.
Ik heb deze meegenomen. Kan je er mee omgaan?
Beloof me een ding. Laat Haak aan mij over.
Dat beloof ik.
Wacht hier op mijn teken. - Hier wachten?
En zo keek Wendy voor het eerste op het donkere figuur die op haar verhalen joeg.
Ze zag de doordringende ogen en was niet bang, maar gehypnotiseerd.
we zien mekaar zeker beneden
Meneer Vetje?
Bent u dat, Kapitein? - Zwavel en kwelling, man.
Wat ben je aan het doen?
Nou, we stoppen de kinderen op het touw, Kapitein, zoals u zei.
Maak ze los! - Maak ze los?
En uw valstrik dan? - Laat ze vrij of ik stop m'n haak in jou.
Ik weet niet wat hij met ze wil. Ik ben gewoon een blije idioot, toch?
Keten ze en laat ze gaan.
En neem die kat van je mee.
Meneer Vetje? - Aye, Kapitein?
Heb je'm al gezien? - Nee, Kapitein.
Waar zijn de kinderen?
Dat zit wel goed, Kapitein. We hebben ze laten gaan.
Wat hebben jullie gedaan?
We hebben ze laten gaan.
Jullie... hebben... ze... laten gaan.
Meneer Vetje!
Wie ben jij, vreemdeling?
Ik ben James Haak, Kapitein van de Jolly Roger.
Als jij Haak bent, wie ben ik dan?
Jij bent een kabeljauw.
Zeg eens, Haak, heb je een andere naam?
Groente? - Nee.
Mineraal? - Nee.
Beest? - Ja.
Man? - Nee!
Jongen? - Ja!
Gewone jongen? - Nee!
Geweldige jongen? - Ja! Geef je het op?
Ja! - Ik ben...
Geschiedenis. - Peter, kijk uit!
Daar is hij!
Het is jouw grafrede, jongen.
Klaar om de andere kwijt te raken? - Deze keer niet.
Wie ben jij om mij meisje te noemen?
Open de poort!
Als ik jou was, zou ik 't opgeven.
Als ik jou was, zou ik lelijk zijn.
Nee!
Klaar?
Vuur!
Pak de boot!
Draai de boot om.
Draai'm om!
En nu, Peter Pan...
zul jij sterven.
Sterven zal een ongelooflijk groot avontuur zijn.
O, nee.
Schiet'm dood!
Jij.
Vetje!
't Is eigenlijk allemaal tragisch, hè?
De strijder is gewond.
Ze roept de geest van adelaar op om de strijder te genezen,
Erg indrukwekkend.
De strijder is genezen.
Kwaadaardige dag.
Hij heeft gevonden voor zichzelf een...
En Haak is helemaal alleen.
Ik ook. - Jij ook?
Verbannen? De hond.
Ik denk dat jij en ik...
moeten praten.
Het is maar gemaakt-geloven, hè?
Dat jij en ik...